Formë lufte e zhvilluar nga njësi të parregullta, zakonisht të vogla e të lëvizshme, që shmangin përballjen e vazhdueshme të drejtpërdrejtë me forca më të fuqishme. Në shumë lëvizje revolucionare ajo është zhvilluar në fshat, duke u mbështetur në ndihmën e popullsisë dhe duke synuar ndryshime shoqërore e politike përmes sfidimit të pushtetit shtetëror.

Në shekullin XX, kjo mënyrë luftimi u lidh ngushtë me revolucionet e vendeve të quajtura Bota e Tretë, veçanërisht me ato të Kinës, Vietnamit dhe Kubës. Mbështetja popullore, terreni rural dhe qëllimi revolucionar janë tipare të këtyre rasteve të rëndësishme historike, por nuk përbëjnë kushte që plotësohen domosdoshmërisht në çdo luftë guerile.