Në teorinë e lojërave, situatë në të cilën shuma e përfitimeve dhe humbjeve të pjesëmarrësve ndryshon sipas rezultatit. Fitimi i njërës palë nuk duhet të jetë patjetër humbje e barabartë e palës tjetër. Palët mund të përfitojnë së bashku, të humbasin së bashku ose ta ndajnë në mënyra të ndryshme një përfitim të përgjithshëm që vetë ndryshon nga një rezultat te tjetri.

Kjo e dallon nga loja me shumë zero, ku çdo fitim barazohet me humbjen e dikujt tjetër. Edhe lojërat me shumë konstante zakonisht mund të riformulohen matematikisht si lojëra me shumë zero. Emërtimi me shumë jo zero është më i saktë se përdorimi i pakushtëzuar i shprehjeve me shumë pozitive ose negative, sepse këto të fundit nuk sqarojnë gjithmonë me cilën gjendje fillestare po krahasohet rezultati.

Një lojë e zakonshme konkurruese mund të ndryshojë karakter nëse ndryshon struktura e shpërblimit. Shahu me një shpërblim të fiksuar për fitoren ka interesa drejtpërdrejt kundërshtare. Por një lojë Scrabble ku palët shpërblehen edhe për shumën e përbashkët të pikëve krijon një interes të mundshëm për bashkëpunim. Po kështu, pagesa e palëve në një ndeshje futbolli për të prodhuar një barazim me gola do ta ndryshonte strukturën e përfitimeve nga ajo e konkurrimit të zakonshëm.

Lojërat me shumë jo zero krijojnë hapësirë për bashkëpunim për të arritur rezultate më të mira në tërësi, por nuk garantojnë se palët do ta shfrytëzojnë atë. Dilema e të burgosurve është shembull ku nxitjet individuale mund ta pengojnë rezultatin e dobishëm të përbashkët. Edhe në lojëra të trajtuara si jobashkëpunuese, përsëritja mund t'u lejojë pjesëmarrësve të nxjerrin përfundime për arsyetimin e njëri-tjetrit dhe të dërgojnë sinjale përmes veprimeve. Kjo mund të mbështesë koordinim dhe një ekuilibër më bashkëpunues.

Në politikë, shumë marrëdhënie ku mund të krijohen ose të shkatërrohen të mira të përbashkëta kuptohen më mirë si lojëra me shumë jo zero. Përkundrazi, paraqitja e garës së armatimit ose e konfliktit industrial si marrëdhënie ku çdo përfitim i njërës palë është humbje e tjetrës çon drejt përfundimeve më pesimiste për bashkëpunimin afatgjatë. Klasifikimi varet nga mënyra si përkufizohen rezultatet dhe interesat, jo thjesht nga fakti se ekziston konflikt.