Kalimi i individëve ose grupeve nga një pozitë klasore a grup statusi në një tjetër. Mund të studiohet ndërmjet brezave, duke krahasuar pozitën e fëmijëve me atë të prindërve, ose brenda jetës dhe karrierës së të njëjtit individ. Dallohen zakonisht lëvizja lart dhe ajo poshtë në hierarkinë shoqërore, por kuptimi i tyre varet nga mënyra si përcaktohen pozitat.

Studimet e statusit profesional kanë vënë në dukje se, në shumë shoqëri industriale, u shtua pjesa e vendeve të punës që kërkonin kualifikim formal, lodhje më të vogël fizike dhe kushte relativisht më të këndshme, ndërsa u pakësuan profesione me tipare të kundërta. Ndryshimi i strukturës së punësimit mund të prodhojë më shumë lëvizje «lart» sesa «poshtë», sepse vetë numri i vendeve në secilën kategori nuk mbetet i pandryshuar.

Kritikët theksojnë se ndryshimi i profesionit nuk është domosdoshmërisht ndryshim klase. Sipas tyre, rritja e disa kategorive të statusit nuk provon vetvetiu një rritje afatgjatë të pjesës së popullsisë që kontrollon punën e të tjerëve ose zotëron pushtet ekonomik. Nëse klasa përcaktohet nga hierarkia në vendin e punës dhe nëse raporti ndërmjet atyre që japin urdhra dhe atyre që i zbatojnë mbetet i qëndrueshëm, lëvizjet individuale nuk krijojnë domosdoshmërisht një ngritje neto të të gjithë shoqërisë. Ky është një argument mbi përkufizimin dhe strukturën, jo provë se përbërja profesionale nuk ndryshon.

Kritika feministe ka treguar se, për dekada, kërkimet e matnin pozitën e familjes kryesisht përmes profesionit të kryefamiljarit, zakonisht burrit. Kështu, karrierat dhe përvojat e grave bëheshin pothuaj të padukshme. Studimi i lëvizshmërisë kërkon, për rrjedhojë, të sqarojë njësinë e analizës dhe lidhjen ndërmjet profesionit, klasës, statusit dhe marrëdhënieve gjinore.