Ferdinand Lassalle (1825–1864) ishte mendimtar socialist, demokrat dhe veprimtar i mobilizimit politik të punëtorëve. Lindi në Breslau, sot Wrocław, në familjen e një tregtari të pasur hebre. Në portretizimet kritike biografike theksohen mungesa e përkushtimit dhe mosdisiplina e tij si nxënës, dredhitë për t'iu shmangur kërkesave të shkollës dhe mungesat e përsëritura. Edhe sjellja e tij e mëvonshme përshkruhet shpesh si autoritare dhe e aftë të shkaktonte armiqësi personale e kundërshtime të forta.

Në historinë e mendimit socialist, Lassalle kujtohet për përpjekjet për ta pajtuar socializmin me ruajtjen e pronës private, pa e bazuar ndryshimin shoqëror në konfiskimin e përgjithshëm të menjëhershëm. Ai mbështeste shoqatat prodhuese të punëtorëve të ndihmuara nga kredia shtetërore dhe e lidhte reformën shoqërore me pjesëmarrjen politike. Një vend qendror në argumentimin e tij zinte «ligji i hekurt i pagave»: ideja se mbi pagat vepron një trysni që i mban ose i kthen drejt nivelit të nevojshëm për mbijetesën e punëtorit dhe të familjes së tij.

Marrëdhënia e Lassalle-it me judaizmin dhe prejardhjen e tij hebraike ndryshoi me kohën dhe ishte kundërthënëse. Në ditarin e rinisë shfaqte identifikim me hebrenjtë dhe dëshirë për çlirimin e tyre nga shtypja; më pas u largua nga feja. Në shkrimet private të pjekurisë gjenden edhe deklarime armiqësore ndaj hebrenjve, ndër to në letrën e vitit 1860 drejtuar Sophie Sontzeff-it. Këto deklarime mbështesin interpretimin kritik sipas të cilit kundërshtimi i tij ndaj judaizmit mori tipare antisemitizmi; vlerësimi nuk mbështetet thjesht te mosbesimi fetar. Njëkohësisht, dëshmitë për pranimin e prejardhjes së tij hebraike, hezitimin për t'u pagëzuar dhe diskriminimin që ndeshi për shkak të kësaj prejardhjeje tregojnë se marrëdhënia e tij me identitetin hebraik nuk mund të përshkruhet si shkëputje e thjeshtë dhe e njëtrajtshme.