Kuvend përfaqësues i shtresave të shoqërisë franceze të regjimit të vjetër, i njohur si États généraux. Përbëhej nga tri shtresa: e para përfaqësonte klerin, e dyta fisnikërinë dhe e treta pjesën tjetër të shoqërisë. Ai nuk ishte një parlament modern me përfaqësim të barabartë të qytetarëve, sepse përfaqësimi dhe vendimmarrja organizoheshin sipas pozitës së shtresave në rendin shoqëror.

Rëndësi vendimtare mori mbledhja e tij në maj 1789, e para që nga viti 1614. Monarkia franceze ndodhej në krizë të thellë financiare, të rënduar nga mbështetja për kryengritjen amerikane kundër Britanisë. Përpjekjet e ministrave të Luigjit XVI më 1787–1788 për të pakësuar privilegjet fiskale të fisnikërisë dhe të klerit ndeshën qëndresë, dhe kjo e shtyu mbretin të thërriste Kuvendin e Shtresave.

Fisnikëria shpresonte ta mbizotëronte kuvendin. Në dhjetor 1788 mbreti kishte pranuar që Shtresa e Tretë të kishte aq përfaqësues sa dy shtresat e para së bashku. Por dyfishimi i përfaqësimit nuk siguronte shumicë nëse secila shtresë do të mblidhej dhe do të votonte veçmas, me nga një votë kolektive. Në këtë mënyrë, bashkimi i klerit dhe i fisnikërisë do ta mundte gjithmonë Shtresën e Tretë me dy vota kundrejt njërës. Prandaj mosmarrëveshja për mënyrën e votimit ishte njëkohësisht konflikt mbi kuptimin e përfaqësimit politik.

Asnjëra shtresë nuk ishte e bashkuar plotësisht: brenda tyre kishte dallime pasurie dhe interesash. Gjatë konfliktit të vitit 1789, përfaqësuesit e Shtresës së Tretë u shpallën Kuvend Kombëtar dhe i ftuan përfaqësuesit e tjerë t'u bashkoheshin. Disa anëtarë të klerit dhe të fisnikërisë e bënë këtë, ndërsa më pas mbreti urdhëroi bashkimin në një dhomë të vetme. Kuvendi e shpalli veten të autorizuar t'i jepte Francës një kushtetutë të re. Kalimi nga përfaqësimi i shtresave te pretendimi për përfaqësimin e kombit ishte një zhvillim themelor në fillimin e Revolucionit Francez.