Numri minimal i anëtarëve që duhet të jenë të pranishëm që punimet ose vendimmarrja e një organi, si një parlament apo komision, të jenë të vlefshme. Kuorumi dallohet nga shumica e nevojshme për miratimin e një propozimi: i pari lidhet me pjesëmarrjen e mjaftueshme të organit, ndërsa e dyta me numrin e votave në favor. Rregullat mund të caktojnë kuorume të ndryshme për debate, votime dhe lloje të veçanta vendimesh.

Në Dhomën britanike të Komuneve, kuorumi tradicional është dyzet anëtarë dhe rëndësi praktike ka veçanërisht gjatë votimeve me numërim; kjo nuk do të thotë se çdo debat kërkon praninë e dyzet deputetëve gjatë gjithë kohës. Në Dhomën e Lordëve, kuorumi për mbledhjen është tre anëtarë, duke përfshirë kryetarin ose zëvendëskryetarin që drejton seancën. Për votimet mbi projektligje dhe legjislacionin e deleguar kërkohet kuorum prej tridhjetë anëtarësh, ndërsa rregullat për çështje të tjera procedurale mund të ndryshojnë.

Në Kongresin e Shteteve të Bashkuara, Kushtetuta përcakton shumicën e anëtarëve të secilës dhomë si kuorum për zhvillimin e punimeve: kjo vlen si për Senatin, ashtu edhe për Dhomën e Përfaqësuesve. Një numër më i vogël mund të shtyjë mbledhjen dhe, sipas rregullave të dhomës, të kërkojë ose të detyrojë pjesëmarrjen e anëtarëve që mungojnë.