Kultura politike është tërësia e qëndrimeve, bindjeve dhe vlerave që ndikojnë në funksionimin e një sistemi politik dhe në mënyrën si njerëzit lidhen me të. Ajo përfshin njohuritë për institucionet dhe proceset politike, aftësitë për të marrë pjesë në to, ndjenjat pozitive ose negative ndaj tyre dhe gjykimet vlerësuese mbi sistemin. Këto përmasa dallojnë ndërmjet asaj që njerëzit dinë, asaj që ndiejnë dhe asaj që e konsiderojnë të drejtë ose të pranueshme në politikë.

Brenda të njëjtit sistem mund të ekzistojnë nënkultura politike: grupe rajonale, etnike ose shoqërore me ndërthurje të veçanta vlerash, qëndrimesh dhe bindjesh. Për rrjedhojë, kultura politike e një vendi nuk duhet të paraqitet domosdoshmërisht si e njëtrajtshme. Studimet kanë theksuar gjithnjë e më shumë edhe nevojën për të shqyrtuar kulturat politike të elitave. Meqë ndikimi i individëve në procesin politik ndryshon shumë, bindjet e atyre që marrin vendime ose kontrollojnë burime të rëndësishme mund të kenë pasoja të ndryshme nga bindjet e qytetarëve me ndikim të kufizuar.

Një kundërshtim kryesor ndaj këtij koncepti është rreziku që ai të përdoret si një ndryshore gjithëpërfshirëse, ku futet çdo gjë që nuk arrijnë ta shpjegojnë faktorët e tjerë. Nëse çdo rezultat politik i atribuohet «kulturës» pa përcaktuar mekanizmin dhe pa prova të pavarura, koncepti duket sikur shpjegon gjithçka, por në të vërtetë shpjegon shumë pak.

Megjithatë, analiza kulturore mund të ndihmojë për të kuptuar pse shoqëri të ndryshme reagojnë ndryshe ndaj ngjarjeve dhe zhvillimeve të ngjashme politike. Po kështu, studimi i nënkulturave mbetet i rëndësishëm për të shpjeguar ndarjet, tensionet dhe konfliktet brenda një shoqërie.