Emërtim i përdorur në gjuhën zyrtare sovjetike për fshatarin e pasur që zotëronte mjete prodhimi dhe punësonte ose shfrytëzonte punën e të tjerëve. Gjatë kolektivizimit të detyruar, nga fundi i viteve 1920 dhe gjatë viteve 1930, Stalini shpalli synimin e likuidimit të kulakëve si klasë, që u zbatua përmes shpronësimit, dëbimit, burgimit dhe vrasjeve.

Në praktikë, etiketa nuk kufizohej te një kategori ekonomike e përcaktuar në mënyrë të qëndrueshme. Ajo mund t'u vihej edhe fshatarëve që kundërshtonin kolektivizimin ose që autoritetet i trajtonin si pengesë politike. Ndër të goditurit kishte fermerë me përvojë, shkathtësi dhe ekonomi prodhuese. Shkatërrimi i këtyre familjeve dhe humbja e aftësive të tyre i shkaktuan dëme të rënda bujqësisë sovjetike. Prandaj termi duhet kuptuar edhe si instrument i klasifikimit dhe i represionit politik, jo vetëm si përshkrim i pasurisë.