Masë juridike që pengon një publikim ose shprehje përpara se ajo të ndodhë, në vend që të vendosë përgjegjësi vetëm pas publikimit. Në kuptimin më të gjerë të kufizimit paraprak, bëhet fjalë për ndërhyrje gjyqësore për të parandaluar një veprim që pretendohet se do të ishte i paligjshëm. Përdorimi i masave të tilla në fushën e shprehjes ngre veçanërisht çështjen e mbrojtjes së lirisë së fjalës.

Mjetet parandaluese mund të përfshijnë një urdhër ndalues ose detyrues, një urdhër që ndalon vazhdimin e veprimit të një autoriteti dhe një deklarim gjyqësor të të drejtave. Në të drejtën angleze, një urdhër gjyqësor mund t'i kërkojë palës të mos kryejë një veprim ose, sipas rrethanave, të ndërmarrë një veprim të caktuar. Për një masë të ndërmjetme, rëndësi kanë ekzistenca e një çështjeje serioze për shqyrtim dhe vlerësimi se cila zgjidhje e përkohshme sjell rrezikun më të vogël të padrejtësisë; kushtet konkrete varen nga lloji i çështjes.

Urdhri i ndalimit të veprimit, në të drejtën publike, synon ta pengojë një organ të vazhdojë një veprimtari jashtë kompetencës ose në kundërshtim me ligjin. Deklarimi gjyqësor sqaron të drejtat dhe paqartësitë juridike, por nuk është vetvetiu i njëjtë me një urdhër shtrëngues. Efekti i secilit mjet përcaktohet nga vendimi i gjykatës dhe nga rregullat përkatëse.

Në çështjet e administratës publike, disa prej këtyre mjeteve përdoren në procedurën e kontrollit gjyqësor të ligjshmërisë së veprimtarisë administrative. Në Angli dhe Uells, këto çështje shqyrtohen në Gjykatën Administrative të Gjykatës së Lartë; disa dëgjohen nga një trup me dy ose më shumë gjyqtarë, i njohur si Divisional Court. E drejta publike këtu lidhet me organet dhe funksionet që ushtrojnë pushtet publik. Jo çdo mjet parandalues përbën censurë, por kur objekti është një publikim, duhet shqyrtuar posaçërisht marrëdhënia ndërmjet dëmit të pretenduar, domosdoshmërisë së kufizimit dhe lirisë së shprehjes.