Kufi moral që i vendoset mënyrës se si një individ ose institucion mund t'i ndjekë qëllimet e veta. Në veprën «Anarki, shtet dhe utopi», Robert Nozick-u propozon që të drejtat të kuptohen si kufizime të tilla: ato nuk janë vetëm të mira që duhen shtuar, por edhe ndalime ndaj disa mënyrave të veprimit kundrejt njerëzve. Për shembull, ndjekja e një qëllimi të dobishëm nuk jep vetvetiu leje për ta cenuar të drejtën e një personi të pafajshëm.

Nozick-u e dallon këtë model nga një pikëpamje tjetër, sipas së cilës synimi moral duhet të jetë minimizimi i numrit ose i peshës së shkeljeve të të drejtave. Ky model i dytë mund të lejojë shkeljen e të drejtës së një personi kur ajo shmang shkelje më të mëdha të të drejtave të të tjerëve. Në modelin e kufizimeve anësore, një llogaritje e tillë nuk mjafton automatikisht për ta përligjur veprimin.

Debati ka të bëjë me strukturën e gjykimit moral: a funksionojnë të drejtat si kufij mbi veprimet që lejohen, apo si rezultate që duhen mbrojtur në shumën më të madhe të mundshme? Ai ngre edhe pyetjen sa të forta janë këto kufizime dhe nëse ekzistojnë rrethana të jashtëzakonshme që mund të ndikojnë në zbatimin e tyre.