Anëtar i përgatitur dhe i besuar i një organizate politike, që mban përgjegjësi për drejtimin, organizimin ose zbatimin e vijës së saj. Fjala kuadër vjen nga përdorimi ushtarak, ku tregonte bërthamën e përhershme të një njësie, sidomos oficerët dhe nënoficerët rreth të cilëve mund të mblidheshin shpejt trupat. Në lëvizjen komuniste ruse ajo u përdor për një celulë udhëheqësish të përgatitur ose për një anëtar të një celule të tillë.

Kalimi i termit ushtarak në politikë shprehte synimin e udhëheqjes leniniste për një sistem kontrolli të lëvizjes revolucionare që të ishte i disiplinuar, hierarkik dhe i aftë të reagonte shpejt. Sistemi i kuadrove mishëronte konceptin e partisë pararojë. Lenini e konsideronte këtë organizim të nevojshëm sepse, sipas tij, klasa punëtore nuk mund ta zhvillonte vetvetiu ndërgjegjen politike revolucionare në shkallën e kërkuar.

Celulat partiake vendoseshin në lagje, në vende pune dhe në organizata shoqërore. Besnikëria kryesore e kuadrove nuk i drejtohej anëtarësisë së institucionit ose të bashkësisë ku punonin, por kuadrove partiake të nivelit më të lartë. Kjo krijonte një zinxhir vertikal drejtimi që depërtonte në struktura të ndryshme shoqërore. Kontrolli qendror mbi emërimet dhe zhvendosjet e kuadrove ishte një nga bazat kryesore të ngritjes së Stalinit në pushtet: ndikimi mbi personelin i mundësonte të forconte rrjetin e vet të mbështetjes dhe kontrollin mbi partinë.