Marrëveshje bashkëpunimi ndërmjet Komunitetit Ekonomik Evropian dhe vendeve të Afrikës, Karaibeve dhe Paqësorit, e nënshkruar për herë të parë më 28 shkurt 1975 në Lomé të Togos. Ajo pasoi kuadrin e mëparshëm të Konventave të Yaoundé-së dhe e zgjeroi bashkëpunimin me vende të lidhura historikisht me kolonializmin evropian.

Sistemi i Lomés bashkonte preferencat tregtare me ndihmën financiare dhe teknike për zhvillim. Ai synonte të lehtësonte hyrjen e eksporteve të vendeve partnere në tregun evropian dhe të mbështeste ekonomitë e tyre, përfshirë mekanizma për të përballuar luhatjet e të ardhurave nga disa produkte eksporti. Preferencat nuk mbështeteshin te kërkesa për hapje plotësisht të barabartë të tregjeve nga të dyja palët.

Marrëveshja e parë u pasua nga konventa të tjera të Lomés, të cilat e zgjeruan dhe e përshtatën bashkëpunimin. Marrëveshja e Cotonou-së, e nënshkruar më 2000, krijoi kuadrin që zëvendësoi sistemin e Lomés. Rëndësia e tij historike qëndron te lidhja e politikës tregtare evropiane me partneritetin për zhvillim dhe me marrëdhëniet paskoloniale.