Koncepte për kuptimin dhe përdorimin e duhur të të cilave zhvillohen mosmarrëveshje të vazhdueshme, që nuk burojnë thjesht nga një gabim gjuhësor ose mungesë informacioni. Ideja u zhvillua nga W. B. Gallie. Në një shkallë të përfytyruar ndërmjet koncepteve krejt të qarta dhe koncepteve rrënjësisht të ngatërruara, këto zënë një vend të ndërmjetëm: kanë përmbajtje të kuptueshme, por përdorimi i tyre i përshtatshëm mbetet objekt debati të arsyetuar.

Shembujt kryesorë të Gallie-t ishin «arti», «demokracia» dhe «jeta e krishterë». Në secilin rast koncepti përmban një vlerësim pozitiv, ndërsa përdoruesit mund të pranojnë një model ose shembull fillestar si arritje me vlerë. Mosmarrëveshja lind kur duhet interpretuar kjo arritje në rrethana të reja: cilat tipare të modelit janë vendimtare dhe si duhet të ruhet ose zhvillohet vlera e tij? Debati nuk është thjesht grindje për emrin, por pjesë e përpjekjes për ta vazhduar atë arritje.

Rëndësia historike e argumentit qëndron te kundërshtimi i pozitivizmit dhe te mbrojtja e vlerës së diskutimit të vazhdueshëm mbi kuptimin në estetikë, teologji dhe teori politike. Gallie nuk e trajton mungesën e një përfundimi të pranuar nga të gjithë si dëshmi se debatet e tilla janë të pakuptimta. Për këtë arsye, teoria zuri vend të rëndësishëm në diskutimet për natyrën e gjuhës politike dhe u përdor gjerësisht nga kundërshtarët e pozitivizmit.

Një kritikë e zakonshme thotë se teoria kërkon dy bindje në dukje kundërthënëse: pjesëmarrësit duhet të argumentojnë sikur mosmarrëveshja mund të zgjidhet, ndërkohë që e dinë se ajo është e pazgjidhshme përfundimisht. Kjo ngre pyetjen nëse dallimi ndërmjet përmirësimit të argumenteve dhe arritjes së një marrëveshjeje përfundimtare mund ta shpjegojë vlerën e debatit pa rënë në kundërthënie.