Qasje që mbron një rend shoqëror ku individët lidhen nëpërmjet vlerave të përbashkëta, të cilat forcojnë marrëdhëniet e bashkësisë. Emërtimi rrjedh nga fjala latine për bashkësinë. Ai përdoret edhe si etiketë e përgjithshme për mendimtarë që kanë kritikuar aspekte të liberalizmit modern, duke theksuar rëndësinë e përkatësisë, marrëdhënieve shoqërore dhe traditave në formimin e individit. Ndër autorët që lidhen shpesh me këtë qasje janë Alasdair MacIntyre, Michael Sandel, Michael Walzer dhe Charles Taylor. Megjithatë, ata nuk formojnë një shkollë krejtësisht të njëtrajtshme dhe kundërvënia e tyre ndaj liberalizmit mund të zmadhohet më shumë sesa e lejojnë dallimet reale.

Një pikë qendrore debati është natyra e vetes dhe e identitetit individual. Komunitarizmi thekson ndërveprimin ndërmjet kontekstit shoqëror dhe mënyrës se si individi e kupton veten. Kritikët komunitaristë u vënë përballë disa teorive liberale pretendimin se ato nisen nga një individ i atomizuar, i shkëputur artificialisht nga marrëdhëniet shoqërore. Ky është një kundërshtim ndaj interpretimeve të caktuara të liberalizmit, jo një përshkrim i pakundërshtueshëm i të gjithë traditës liberale.

Prejardhja intelektuale e komunitarizmit është e shumëllojshme. Hegeli ofron një pikëmbështetje të rëndësishme përmes konceptit të jetës etike të mishëruar në institucione dhe vlera të përbashkëta. Idealistët anglezë, veçanërisht T. H. Green-i, theksuan detyrimet që rrjedhin nga qytetaria. Me rëndësi janë edhe tradita socialiste, përmes idesë së vëllazërisë, dhe tradita anarkiste, përmes kërkimit të bashkësisë pa shtrëngim shtetëror. Ferdinand Tönnies-i, në veprën Bashkësia dhe shoqëria, tërhoqi vëmendjen te vlera e lidhjeve bashkësiore dhe te trysnitë që shoqëria industriale ushtron mbi to.

Pyetjet mbi marrëdhënien e dëshirueshme ndërmjet bashkësisë, kombit dhe shtetit mbeten thelbësore. Një bashkësi nuk është domosdoshmërisht një komb dhe as çdo lidhje bashkësiore kërkon të mishërohet në shtet. Pikërisht mënyra se si këto përkatësi duhet të lidhen me lirinë dhe detyrimet e individit vazhdon të jetë objekt mosmarrëveshjeje në teori dhe në politikën praktike.