Komunalizmi ka dy kuptime kryesore politike, të cilat duhen dalluar sipas kontekstit.

Në kuptimin e parë, është mbështetja për vetëqeverisjen dhe autonominë e bashkësive ose njësive politike vendore. Autoriteti politik mendohet të organizohet rreth komunës dhe pjesëmarrjes së bashkësisë në drejtimin e punëve të saj. Komuna e Parisit e vitit 1871 është një shembull historik që lidhet me këtë përdorim të termit.

Në kuptimin e dytë, veçanërisht në politikën e Azisë Jugore, komunalizmi nënkupton polarizimin armiqësor të jetës politike sipas përkatësisë fetare ose etnike. Interesat e grupeve paraqiten si kundërshtuese dhe identiteti bashkësior bëhet bazë mobilizimi e konflikti. Termi përdoret sidomos për antagonizmin politik midis hinduve dhe myslimanëve. Ky kuptim nuk nënkupton thjesht ekzistencën e bashkësive fetare, por shndërrimin e dallimeve midis tyre në përçarje politike.