Rrjet interesash dhe marrëdhëniesh të ndërvarura ndërmjet forcave të armatosura, organeve qeveritare dhe ndërmarrjeve që prodhojnë pajisje e shërbime për mbrojtjen. Shprehja u bë e njohur gjerësisht nga presidenti amerikan Dwight D. Eisenhower në fjalimin e lamtumirës të 17 janarit 1961.

Ideja thekson se këta aktorë mund të kenë interesa të përbashkëta financiare, organizative ose strategjike për zgjerimin e buxhetit të armatimeve. Ndikimi i tyre i bashkuar mund t’i japë shpenzimit ushtarak përparësi më të madhe sesa do të rezultonte nga një vlerësim i pavarur i nevojave publike.

Rreziku i përmendur nga kritikët është nxitja e garës së armatimeve dhe zhvendosja e burimeve nga qëllime të tjera shoqërore që mund të jenë më të nevojshme. Koncepti nuk nënkupton se çdo bashkëpunim ndërmjet ushtrisë dhe industrisë është i paligjshëm; ai vë në qendër mundësinë e ndikimit të tepruar dhe nevojën për kontroll publik të vendimeve.