Martin Luther King Jr. (1929–1968) ishte pastor baptist dhe një nga udhëheqësit kryesorë të lëvizjes amerikane për të drejtat civile në vitet 1950 e 1960. Studioi teologji në Seminarin Crozer dhe në Universitetin e Bostonit. Më 1954 u bë pastor i Kishës Baptiste të Dexter Avenue në Montgomery të Alabamës. Vitin pasues u vendos në krye të Shoqatës për Përmirësimin e Montgomery-t, e cila drejtoi bojkotin e autobusëve kundër ndarjes racore në transportin publik të qytetit.

Më 1957 mori pjesë në themelimin e Konferencës së Udhëheqjes së Krishterë të Jugut dhe u bë drejtuesi i saj. Ai udhëtoi në të gjithë vendin për të mbështetur lëvizjen për të drejtat civile. Autoriteti publik dhe aftësia e tij oratorike ndihmuan në bashkimin e fushatave vendore kundër diskriminimit dhe në kthimin e tyre në një çështje kombëtare. Disa nga veprimtaritë përfunduan me arrestimin dhe burgosjen e tij.

Më 28 gusht 1963, King-u ishte një nga drejtuesit e Marshimit në Uashington për Punë dhe Liri, ku morën pjesë rreth 250 000 njerëz. Nga shkallët e Memorialit të Lincoln-it mbajti fjalimin e njohur me titullin «Unë kam një ëndërr». Mobilizimi dhe mbështetja publike për lëvizjen kontribuuan në miratimin e Ligjit për të Drejtat Civile më 1964 dhe të Ligjit për të Drejtat e Votimit më 1965. King-u u vra në Memphis më 4 prill 1968.

Një nga kontributet e tij më të rëndësishme ishte doktrina dhe praktika e mosdhunës aktive, e frymëzuar edhe nga Gandhi. Mosdhuna nuk nënkuptonte pasivitet: ajo përfshinte protesta, bojkot, mosbindje civile dhe pranimin e rrezikut personal për të kundërshtuar padrejtësinë. Qëndrimi i vendosur paqësor ndihmoi të fitohej mbështetje në shtresat e mesme të popullsisë së bardhë. Edhe përqendrimi në të drejta si vota e bënte të vështirë kundërshtimin publik të kërkesave të lëvizjes në emër të parimeve demokratike.

Nga viti 1963, grupe më radikale afroamerikane e kritikuan gjithnjë e më shumë për qëndrimin e tij të moderuar dhe për besimin te veprimi paqësor. Në vitet e fundit të jetës, ai e zgjeroi veprimtarinë drejt çështjeve më të ndërlikuara, duke kundërshtuar Luftën e Vietnamit dhe duke kërkuar një koalicion ndërmjet grupeve racore kundër varfërisë. Këto përpjekje e lidhën barazinë juridike me problemet e pabarazisë ekonomike dhe të politikës së jashtme. Ndihmesa për çmontimin e ndarjes racore ligjore në Jugun amerikan mbetet një nga arritjet e tij më të qëndrueshme.