Organ këshillimor dhe bashkërendues pranë presidentit të Shteteve të Bashkuara, pjesë e strukturës së Zyrës Ekzekutive të Presidentit, që trajton lidhjen midis politikës së jashtme, mbrojtjes dhe çështjeve të brendshme me rëndësi për sigurinë kombëtare. U krijua më 1947.

Në përbërjen e tij qendrore kanë qenë presidenti, zëvendëspresidenti, sekretari i shtetit dhe sekretari i mbrojtjes, krahas anëtarëve dhe këshilltarëve të tjerë sipas ligjit dhe organizimit të administratës përkatëse. Përbërja nuk ka qenë e pandryshueshme. Për shembull, gjatë administratës Nixon ishte anëtar edhe drejtori i Zyrës së Gatishmërisë për Emergjencat, deri në heqjen e këtij pozicioni nga këshilli më 1973.

Funksioni kryesor është t'i rekomandojë presidentit politika dhe të bashkërendojë institucionet e sigurisë. Përmasat relativisht të vogla të forumit vendimmarrës mundësojnë reagim të shpejtë në kriza, ndërsa pesha e anëtarëve u jep ndikim rekomandimeve të tij. Këshilli ka luajtur edhe rol në drejtimin e përgjithshëm dhe mbikëqyrjen e veprimtarive të inteligjencës, përfshirë ato të CIA-s. Kritikët kanë argumentuar se, në disa administrata, ai dhe këshilltari i sigurisë kombëtare kanë funksionuar si një qendër rivale e politikës së jashtme, me qasje më të drejtpërdrejtë te presidenti sesa Departamenti i Shtetit.