Kandidat që merr mbështetje financiare ose organizative nga një sindikatë ose organizatë tjetër. Në traditën e Partisë Laburiste britanike, sindikatat kanë sponsorizuar kandidatë që nga periudha e hershme e partisë, duke mbuluar një pjesë të shpenzimeve zgjedhore dhe të veprimtarisë së zyrës. Historikisht, kjo ndihmë u dha njerëzve me prejardhje punëtore mundësinë të hynin në parlament edhe kur nuk zotëronin burime të mjaftueshme personale.

Në praktikën e mëvonshme të shekullit XX, shumë kandidatë të sponsorizuar nuk kishin më një lidhje të drejtpërdrejtë profesionale me sindikatën që i mbështeste, megjithëse mund të merrnin përsipër të mbanin kontakte dhe të trajtonin çështje me interes për të. Sponsorizimi nuk nënkuptonte të drejtën e sindikatës për t'i diktuar kandidatit ose deputetit çdo qëndrim dhe votë.

Ka pasur gjithashtu sindikata dhe grupe presioni, përfshirë organizime që përfaqësojnë policët, fermerët ose mësuesit, të cilat kanë mbështetur lidhje me deputetë nga partitë e ndryshme kryesore pa financuar fushatat e tyre zgjedhore. Kjo formë marrëdhënieje me deputetët duhet dalluar nga financimi i drejtpërdrejtë i kandidimit partiak.