Irredentizmi është një lëvizje ose aspiratë politike për t'ia bashkuar një shteti territore që ndodhen jashtë kufijve të tij dhe që pretendohen si pjesë e kombit për arsye etnike, gjuhësore ose historike. Ai i paraqet këto territore si të mbetura pa u çliruar ose si të shkëputura padrejtësisht. Ky është këndvështrimi i lëvizjes që ngre pretendimin dhe nuk përbën vetvetiu provë për të drejtën juridike ose historike mbi territorin.

Termi vjen nga italishtja irredenta, «e paçliruar», dhe lidhet me kërkesat territoriale italiane pas bashkimit kombëtar. Pas aneksimit të Romës dhe të pjesës së mbetur të Shtetit Papnor më 1870, disa territore me popullsi italiane mbetën nën sundimin habsburgas. Ndër objektivat e irredentistëve ishin Triestja, Istria dhe Trentinoja. Triestja ishte një port shumë i rëndësishëm i monarkisë habsburgase, por nuk ishte porti i saj i vetëm.

Pretendimet territoriale u shtrinë edhe në Tirolin e Jugut. Këtu duhet dalluar Trentinoja kryesisht italishtfolëse nga territori që sot njihet si Tiroli i Jugut, ku shumica e popullsisë ishte gjermanishtfolëse. Edhe në zonat e tjera të pretenduara popullsitë nuk ishin domosdoshmërisht njëtrajtësisht italiane. Prandaj, programet irredentiste ndërthurnin argumente etnike me arsyetime historike, gjeografike dhe strategjike.

Më pas, kuptimi i termit u zgjerua për të përfshirë lëvizje të ngjashme në vende të tjera. Tipari dallues mbetet kërkesa për bashkim territorial në emër të një kombi të përfytyruar si i ndarë nga kufijtë ekzistues.