Interesi i përbashkët i njerëzve në cilësinë e tyre si pjesëtarë të publikut, ose, në një kuptim tjetër, rezultati i bashkimit të interesave individualë të personave që preken nga një politikë a veprim i caktuar. Këto dy kuptime dallojnë nga njëri-tjetri. Interesi i përbashkët është diçka që njerëzit e ndajnë mes tyre; bashkimi i interesave individualë del nga një vlerësim i përfitimeve dhe humbjeve të secilit veçmas, të peshuara së bashku.

Përdorimi i konceptit ka ndeshur tri lloje skepticizmi. Skepticizmi konceptual vë në dyshim nëse mund t'i jepet termit një kuptim logjikisht i qëndrueshëm. Skepticizmi praktik pranon se një përkufizim mund të jetë i mundur, por dyshon nëse mund të përcaktohet konkretisht cila politikë e përmbush atë. Skepticizmi politik pyet nëse praktikat dhe institucionet politike e ndjekin vërtet interesin publik. Teoria e zgjedhjes publike ka ndikuar veçanërisht në këtë dyshim të fundit, duke shqyrtuar interesat dhe nxitjet e vetë politikanëve, zyrtarëve dhe grupeve që ndikojnë vendimmarrjen.

Në kuptimin e parë, publiku përbëhet nga persona të papërcaktuar individualisht. Për shembull, një lokal publik u shërben klientëve në përgjithësi, brenda kushteve ligjore përkatëse, ndërsa një klub privat mund t'u shërbejë vetëm anëtarëve dhe të ftuarve të tyre. Dallimi qëndron te hapja ndaj një kategorie të papërcaktuar njerëzish. Megjithatë, publiku përkatës ndryshon sipas çështjes. Siguria në aeroporte është interes publik, ashtu si siguria në stadiume, por përdoruesit e aeroporteve dhe ndjekësit e ngjarjeve sportive nuk përbëjnë domosdo të njëjtin grup. Grupet mund të mbivendosen pjesërisht ose të jenë mjaft të ndryshme.

Pavarësisht kësaj, nuk dihet paraprakisht cilët individë do të dëmtoheshin nga rrëmbimi i një avioni ose nga mbipopullimi i një stadiumi. Ideja e interesit të përbashkët presupozon se njerëzit mund të arsyetojnë si pjesëtarë të mundshëm të këtij publiku të papërcaktuar, duke lënë mënjanë pozicionin e tyre të veçantë dhe interesin e çastit. Dikush që nuk udhëton kurrë me avion, për shembull, mund ta shpërfillë përkohësisht këtë rrethanë dhe të pyesë çfarë masash sigurie do të dëshironte po të ishte përdorues i aeroportit. Kjo mënyrë e të kuptuarit të interesit publik lidhet ngushtë me konceptin e vullnetit të përgjithshëm te Jean-Jacques Rousseau.

Kuptimi i dytë mbështetet në një qasje të kostove dhe përfitimeve. Përkrahësit e tij kundërshtojnë qëndrueshmërinë ose dobinë e një interesi të përbashkët të shkëputur nga interesat konkretë të individëve. Sipas tyre, interesi i publikut mund të ndërtohet vetëm duke marrë parasysh interesat e njerëzve realë dhe rrethanat e secilit. Nëse një politikë është në interesin publik, kjo gjykohet duke vlerësuar fitimet dhe humbjet që pritet të sjellë zbatimi i saj. Kështu, debati ndërmjet dy kuptimeve ka të bëjë me vetë këndvështrimin e vlerësimit: nëse njerëzit shqyrtohen si pjesëtarë të një publiku me një interes të përbashkët, apo si individë me interesa të ndryshëm që duhen peshuar së bashku.