Tërësia e synimeve dhe nevojave që paraqiten si të rëndësishme për një shtet ose komb, zakonisht sipas përcaktimit të qeverisë së tij. Termi ka dy përdorime të gjera: si mjet i argumentimit dhe mobilizimit politik dhe si koncept për analizën e politikës së jashtme.

Në përdorimin politik, thirrja ndaj interesit kombëtar kërkon përkrahje për një mënyrë të caktuar veprimi. Lidhja e njerëzve me kombin si bashkësi shoqërore e politike e bën këtë një mjet të fuqishëm bindjeje. Politikanët e përdorin edhe për qëllime të politikës së brendshme, por mosmarrëveshjet e dukshme mbi shpërndarjen e burimeve dhe përfitimeve mund ta dobësojnë pretendimin se një politikë i shërben njëlloj të gjithëve. Në politikën e jashtme, shprehja paraqet më lehtë një komb ose shtet-komb që mbron interesat e veta në një sistem ndërkombëtar pa autoritet të vetëm sundues, ku ekzistojnë rreziqe dhe kërcënime të jashtme.

Në përdorimin analitik, sidomos te realistë politikë si Hans Morgenthau, interesi kombëtar shërben si një trajtë e interesit publik në marrëdhëniet ndërkombëtare: çfarë është më e mira për vendin në marrëdhëniet me shtetet e tjera? Analiza nuk përqendrohet vetëm te rreziqet e anarkisë ndërkombëtare. Ajo shqyrton edhe kufizimet që traktatet, interesat dhe fuqia e shteteve të tjera i vendosin lirisë së veprimit. Pozita gjeografike, varësia nga tregtia e jashtme dhe faktorë të tjerë jashtë kontrollit të drejtpërdrejtë të qeverisë ndikojnë në mundësitë reale të politikës.

Kjo qasje i jep shtetit një rol qendror si përfaqësues dhe mishërim institucional i interesave të kombit. Realistët kanë vendosur shpesh sigurinë kombëtare në thelb të vlerësimit: mbijetesa, pavarësia dhe aftësia për të mbrojtur vendin shihen si kushte për synimet e tjera. Prandaj shprehjet interes shtetëror dhe interes i sigurisë kombëtare lidhen ngushtë me interesin kombëtar, megjithëse nuk e shterojnë domosdoshmërisht përmbajtjen e tij.

Vështirësia kryesore e përdorimit analitik është mungesa e një metode të gjithëpranuar për të provuar se cili është interesi i mirëfilltë i kombit. Disa autorë argumentojnë se ai përcaktohet objektivisht nga pozita e shtetit në sistemin ndërkombëtar dhe mund të nxirret nga studimi i historisë dhe i suksesit ose dështimit të politikave. Të tjerë pranojnë se qeveria e kohës e interpreton subjektivisht. Nëse nuk ekziston një standard i pavarur për ta gjykuar këtë interpretim, kuptimi analitik i afrohet përdorimit retorik: interesi kombëtar bëhet ajo që politikanët deklarojnë se është interesi kombëtar. Dallimi ndërmjet interesit të vendit, interesit të qeverisë dhe interesave të grupeve brenda tij mbetet kështu një çështje qendrore.