Qasje në shkencën politike që shpjegon sjelljen dhe rezultatet politike duke studiuar institucionet dhe zhvillimin e tyre historik. Institucionet kuptohen si rregulla, procedura dhe praktika të qëndrueshme që formësojnë mundësitë dhe kufizimet e aktorëve. Për të kuptuar pse njerëzit veprojnë në një mënyrë të caktuar, duhet shqyrtuar si është krijuar konteksti institucional në të cilin ata ndodhen.

Qasja thekson se zgjedhjet e mëparshme mund të ndikojnë mundësitë e mëvonshme dhe se institucionet shpërndajnë në mënyrë të pabarabartë pushtet e mundësi veprimi. Theda Skocpol-i është ndër përfaqësueset kryesore të kësaj tradite. Puna e Douglass North-it për institucionet dhe ndryshimin ekonomik është gjithashtu e rëndësishme për studimin historik institucional. William H. Riker-i ka rëndësi për analizën e institucioneve dhe të rregullave të vendimmarrjes, por ai lidhet kryesisht me teorinë e zgjedhjes racionale. Përfshirja e kontributit të tij në diskutimin e gjerë institucional nuk i bën institucionalizmin historik dhe atë të zgjedhjes racionale të njëjtën qasje.