Procesi i heqjes së ndarjes së detyruar të njerëzve sipas racës në shkolla, transport, strehim, shërbime ose hapësira publike. I quajtur edhe desegregim, ai përfshin shfuqizimin e rregullave që imponojnë ndarjen dhe marrjen e masave që njerëzit të mund t'i përdorin institucionet në kushte të barabarta. Lidhet ngushtë me luftën për të drejtat civile dhe barazinë para ligjit.

Në Shtetet e Bashkuara, amendamentet pas Luftës Civile ndaluan skllavërinë dhe vendosën garanci për shtetësinë, mbrojtjen e barabartë dhe të drejtën e votës. Megjithatë, në shtetet jugore u zhvillua një sistem ligjesh e praktikash të ndarjes racore. Në çështjen Plessy kundër Ferguson-it të vitit 1896, Gjykata e Lartë pranoi ndarjen nën doktrinën «të ndarë, por të barabartë». Kjo doktrinë lejoi që ndarja të vazhdonte pavarësisht garancive kushtetuese.

Kthesa vendimtare në arsimin publik erdhi me vendimin Brown kundër Bordit të Arsimit të Topeka-s, më 1954. Gjykata e Lartë përcaktoi se ndarja racore në shkollat publike ishte antikushtetuese dhe se institucionet e ndara arsimore ishin në thelb të pabarabarta. Megjithatë, vendimi gjyqësor nuk mjaftonte për zbatimin. Kundërshtimi politik dhe dhuna kërkuan ndërhyrjen e ekzekutivit federal, si në Little Rock më 1957, ku u përdorën forca federale për të mbrojtur nxënësit afrikano-amerikanë dhe zbatimin e urdhrave gjyqësorë.

Ligji për të Drejtat Civile i vitit 1964 dhe legjislacioni tjetër federal e forcuan luftën kundër diskriminimit dhe ndarjes. Ligji për të Drejtën e Votës i vitit 1965, megjithëse merrej drejtpërdrejt me pjesëmarrjen zgjedhore, e mbështeti këtë proces duke zgjeruar aftësinë e qytetarëve të diskriminuar për të ndikuar në pushtetin politik. Historia e desegregimit tregon se mbrojtja gjyqësore, zbatimi administrativ, legjislacioni dhe mobilizimi qytetar veprojnë së bashku.

Heqja e ndarjes ligjore nuk është e njëjtë me zhdukjen e çdo ndarjeje shoqërore ose me arritjen e barazisë faktike. Ndarja mund të vazhdojë për shkak të modeleve të banimit, pabarazisë ekonomike ose diskriminimit praktik. Prandaj desegregimi juridik dhe integrimi real shoqëror janë procese të lidhura, por të dallueshme.