Ernesto Che Guevara, më 1928–1967, ishte marksist dhe revolucionar argjentinas. Mori pjesë në Revolucionin Kuban, që triumfoi më 1959, dhe shërbeu më pas si ministër në qeverinë kubane. Më 1965 u largua nga Kuba për të mbështetur lëvizje revolucionare në vende të tjera të Botës së Tretë. Përpjekja e tij për kryengritje në Bolivi dështoi; më 1967 u kap dhe u ekzekutua.

Vepra Lufta guerile, e botuar më 1960, paraqiste një udhërrëfyes praktik dhe teorik të mbështetur në përvojën kubane. Argumentimi i saj lidhej me katër ide kryesore. Së pari, forcat popullore mund ta mundnin një ushtri të rregullt, me kusht që popullsia të arrinte në përfundimin se rrugët ligjore të ndryshimit nuk ishin më të zbatueshme. Së dyti, nuk ishte e domosdoshme të pritej që të ekzistonin të gjitha kushtet objektive për revolucion: vatra revolucionare, e njohur si foco, mund të kontribuonte në krijimin e tyre. Së treti, fshati shihej si hapësira kryesore e luftës së armatosur, ndërsa qyteti si hapësirë e veprimtarisë së fshehtë. Së katërti, revolucioni duhej të kishte shtrirje ndërkombëtare. Thirrja e tij nga periudha boliviane për krijimin e dy, tre ose shumë Vietnameve shprehte këtë ide të shumëfishimit të fronteve kundër fuqive që ai i konsideronte imperialiste.

Teoria e vatrës revolucionare u zhvillua dhe u interpretua edhe nga Régis Debray në Revolucion në revolucion?, më 1967. Kritikët argumentuan se interpretimi i tij i jepte përparësi anës ushtarake në dëm të organizimit dhe përgatitjes politike. Dështimet e përpjekjeve guerile në Amerikën Latine, përfshirë ato në Peru më 1965, u përfshinë në debatin për kufijtë e strategjisë së vatrës.

Guevara kundërshtonte politikën ortodokse të shumë partive komuniste në Amerikën Latine dhe kopjimin mekanik të modelit sovjetik. Sipas tij, teoria revolucionare duhej të buronte nga përvoja praktike e përpjekjes në secilin vend. Ai mbronte krijimin e një kulture politike socialiste që të mbështetej më shumë në stimuj moralë sesa materialë. Ideali i njeriut të ri shprehte synimin për formimin e individëve të udhëhequr nga solidariteti dhe angazhimi kolektiv, sipas konceptimit të tij të shoqërisë socialiste.