Udhëheqës politik dhe moral indian, i cili jetoi më 1869–1948 dhe ishte një nga figurat më me ndikim në politikën moderne të Indisë. U bë simbol i nacionalizmit indian dhe, pas pavarësisë së vitit 1947, u nderua gjerësisht si Ati i Kombit.

Një nga kontributet e tij më të rëndësishme ishte besimi te fuqia e njerëzve të zakonshëm. Format e veprimit politik që ai nxiste nuk kërkonin gjithmonë shkëputje të plotë nga jeta e përditshme. Këmbëngulja te jodhuna, mbi të cilën mbështeteshin fushatat e mosbindjes civile, u lejonte njerëzve të merrnin pjesë në politikën kombëtare në mënyra të ndryshme, të lidhura edhe me veprimet dhe zgjedhjet e zakonshme të jetës.

Gandhi synoi të krijonte një frymë kombëtare që kapërcente kastat, klasat, besimet fetare dhe besnikëritë krahinore. Ai i relativizonte këto kufij përballë së vërtetës morale, të cilën e vendoste në qendër të mendimit dhe veprimit të vet. Kjo qasje e shtynte ndonjëherë të frenonte format më radikale të aspiratave nacionaliste, si brenda Kongresit Kombëtar Indian, ashtu edhe jashtë tij.

Një tipar tjetër i filozofisë së tij, që pati më pak ndikim në modelin e mëvonshëm të zhvillimit indian, ishte kundërshtimi i modernizimit perëndimor si model i domosdoshëm. Në ekonomi frymëzohej më shumë nga fshatrat dhe bashkësitë rurale të vetëmjaftueshme. Ky përqendrim te fshati ka nxitur krahasime me Mao Zedong-un, i cili gjithashtu i dha rëndësi strategjike fshatarësisë dhe ekonomisë rurale në Kinë. Krahasimi i këtij elementi nuk i barazon filozofitë, metodat politike ose qëndrimet e tyre ndaj dhunës.

Gandhi u vra më 30 janar 1948 nga një militant nacionalist hindu. Trashëgimia e tij lidhet veçanërisht me pjesëmarrjen masive, mosbindjen civile dhe përdorimin politik të jodhunës.