Politikan dhe shkrimtar skocez, i njohur si Fletcher-i i Saltoun-it, që jetoi më 1653–1716. Ai u bë një figurë e rëndësishme e kundërshtimit ndaj bashkimit parlamentar të Skocisë me Anglinë. Mendimi i tij u ndikua nga republikanizmi i Machiavelli-t dhe i James Harrington-it, veçanërisht nga lidhja ndërmjet lirisë politike, pavarësisë së qytetarit dhe organizimit të institucioneve.

Në fillim ai u përqendrua te kufizimi i pushtetit monarkik. Mbronte një parlament të pavarur, zgjedhje të shpeshta dhe pjesëmarrjen e qytetarëve në një milici, në vend të mbështetjes te një ushtri e përhershme që mund të shërbente si instrument i sundimtarit. Kundërshtimi i patronazhit dhe i korrupsionit të oborrit ishte pjesë e përpjekjes për ta bërë përfaqësimin politik të pavarur nga favori mbretëror.

Fletcher-i përfytyronte edhe një rend europian konfederal, në të cilin bashkëpunimi të ndërtohej ndërmjet njësive të decentralizuara e vetëqeverisëse. Kjo ide është krahasuar më vonë me argumentet për një Skoci të pavarur brenda një kuadri bashkëpunimi europian. Krahasimi është një përdorim i mëvonshëm i mendimit të tij dhe nuk do të thotë se ai kishte konceptin bashkëkohor të Bashkimit Europian.

Idetë e tij u shprehën në pamflete dhe në fjalime në Parlamentin Skocez, duke e vendosur ndër pararendësit e Iluminizmit skocez. Megjithatë, kundërshtimi i tij parimor ndaj bashkimit dhe ndikimit të oborrit nuk siguroi shumicën parlamentare. Më 1707, shumica votoi për bashkimin me Anglinë. Trashëgimia e tij lidhet si me patriotizmin skocez, ashtu edhe me debatin republikan mbi lirinë, korrupsionin dhe vetëqeverisjen.