Parti e hershme politike e Shteteve të Bashkuara, që u formua në vitet 1790 dhe u lidh me Alexander Hamilton-in, John Adams-in dhe përkrahjen për një qeveri federale të fuqishme. Ajo doli nga ndarjet rreth organizimit të institucioneve të reja dhe politikave të administratës së George Washington-it. Federalistët mbështesnin forcimin e financave publike, të kreditit dhe të institucioneve kombëtare, si edhe zhvillimin e tregtisë. Mbështetja e tyre ishte veçanërisht e rëndësishme në verilindje, ndër interesat tregtare, financiare dhe urbane.

Kundërshtarët kryesorë ishin demokratët-republikanë të Thomas Jefferson-it, me bazë më të fortë në zonat rurale, jugore dhe perëndimore dhe me theks mbi interesat e bujqve e mbi kufizimin e pushtetit qendror. Këto dallime përshkruajnë prirje të përgjithshme dhe jo një ndarje të plotë të popullsisë në dy kampe shoqërore. John Adams, president nga viti 1797 deri më 1801, ishte presidenti i vetëm i zgjedhur me përkatësi të qartë në Partinë Federaliste. Fitorja e Jefferson-it në zgjedhjet e vitit 1800 shënoi kalimin e pushtetit tek kundërshtarët e saj.

Ndikimi kombëtar i federalistëve ra në fillim të shekullit XIX dhe partia u shpërbë gradualisht. Disa nga përkrahësit e saj u përfshinë më vonë në koalicione të tjera, përfshirë ato që u bashkuan te vigët. Megjithatë, federalistët, vigët dhe Partia Republikane e themeluar më 1854 nuk ishin thjesht e njëjta parti që ndryshoi disa herë emrin. Po kështu, republikanët e Jefferson-it nuk duhen ngatërruar me Partinë Republikane të mesit të shekullit XIX; nga një pjesë e traditës së tyre doli Partia Demokrate e Andrew Jackson-it në fund të viteve 1820. Termi «federalist» mund të tregojë gjithashtu një mbështetës të federalizmit në përgjithësi, por emërtimi historik këtu i referohet partisë amerikane.