Emigrimi është largimi i një personi ose grupi nga vendi ku jeton për t'u vendosur në një vend tjetër, zakonisht për një periudhë të gjatë ose përgjithmonë. Ai e përshkruan të njëjtën lëvizje nga këndvështrimi i vendit të origjinës; nga këndvështrimi i vendit pritës ajo quhet imigrim. Migrimi është termi më i gjerë, që përfshin lëvizje të brendshme dhe ndërkufitare.

Shkaqet zakonisht ndërthurin faktorë shtytës dhe tërheqës. Lufta, uria, përndjekja ose mungesa e mundësive mund t'i shtyjnë njerëzit të largohen; puna, liria dhe siguria mund t'i tërheqin drejt një vendi tjetër. Largimi mund të jetë i zgjedhur, i detyruar ose rezultat i një përzierjeje presionesh. Migrimi ka qenë pjesë e historisë njerëzore shumë përpara krijimit të kufijve modernë, por shteti e bën emigrimin edhe çështje të anëtarësisë politike dhe të kontrollit territorial.

Të larguarit mund të ruajnë lidhje të forta me atdheun dhe të ndikojnë politikën e tij nga jashtë. Termi historik émigré lidhet veçanërisht me kundërshtarët që u larguan nga Franca gjatë Revolucionit dhe përkrahën forca kundërrevolucionare. Diasporat mund të bëjnë fushata paqësore ose të mbështesin veprime të dhunshme kundër pushtetit që e konsiderojnë përgjegjës për largimin. Shembuj historikë janë mbështetja nga komunitetet irlandeze në Amerikën e Veriut për rryma paqësore dhe të armatosura të nacionalizmit irlandez. Po ashtu, ekzistenca e bashkësive gjermane në lindje të kufijve gjermanë ndërmjet dy luftërave u përdor nga nazizmi për të mobilizuar mbështetje për zgjerimin territorial; këto bashkësi nuk përbëheshin të gjitha nga emigrantë të kohëve të fundit.

Në vendet pritëse, të ardhurit mund të përballen me armiqësi dhe akuza se marrin vendet e punës ose cenojnë kulturën vendore. Dallueshmëria e tyre mund t'i bëjë objekt fajësimi për pakënaqësi që kanë shkaqe të tjera. Shtetet përdorin kufizime hyrjeje dhe rregulla të ndryshme shtetësie, të lidhura me lindjen në territor, prejardhjen familjare ose përkatësinë kombëtare. Këto kritere kombinohen dhe ndryshojnë historikisht; nuk zgjidhin vetvetiu shkaqet që i shtyjnë njerëzit të largohen.

Në Evropën e integruar, afërsia me rajone prej të cilave njerëzit kërkojnë të largohen, kundërshtimet e brendshme ndaj imigrimit dhe dallimet ndërmjet traditave kombëtare të shtetësisë e kanë bërë migrimin një burim të rëndësishëm tensioni politik. Për këtë arsye, emigrimi lidhet njëkohësisht me lirinë individuale, sigurinë, identitetin, tregun e punës dhe marrëdhëniet ndërmjet shteteve.