Term i përdorur nga sociologu C. Wright Mills në studimin «Elita e pushtetit» të vitit 1956 për grupet drejtuese të ndërthurura në majat e institucioneve kryesore politike, ekonomike dhe ushtarake të shoqërisë moderne. Sipas Mills-it, këto elita nuk veprojnë si botë krejt të ndara: anëtarësia e tyre mbivendoset dhe ato ndajnë interesa të përbashkëta.

Për rrjedhojë, argumentonte ai, vendimet kryesore politike për të cilat janë përgjegjëse priren t’u shërbejnë synimeve të përbashkëta të këtyre grupeve. Koncepti e zhvendos vëmendjen nga pushteti formal i një institucioni të vetëm te lidhjet shoqërore dhe interesat që bashkojnë drejtuesit e disa institucioneve qendrore.