E mirë që ndahet nga disa persona ose që i përket një bashkësie si tërësi. Në kuptimin e parë, e mira e kolektivit përbëhet nga të mirat e individëve konkretë dhe nuk ekziston e shkëputur prej tyre. Në kuptimin e dytë, mirëqenia e një shoqate, bashkësie ose institucioni mund të ketë një vazhdimësi dhe përmbajtje që nuk reduktohet plotësisht në interesat e anëtarëve të tij të tanishëm.

Joseph Schumpeter-i e kritikoi idenë se teoria demokratike mund ta përcaktojë një të mirë të përbashkët të qartë dhe ta përdorë atë si udhërrëfyes të padiskutueshëm. Sipas tij, dallimet ndërmjet vlerave dhe interesave e bëjnë të pamundur zbulimin e një përmbajtjeje të vetme që të gjithë do ta pranonin.

Megjithatë, paqja dhe vetë ekzistenca e një jete bashkësiore mund të jepen si shembuj të të mirave të përbashkëta: individi mund t'i gëzojë në mënyrë të qëndrueshme vetëm nëse ato janë të arritshme edhe për pothuajse të gjithë të tjerët. Debati lidhet kështu si me ekzistencën e interesave të përbashkëta, ashtu edhe me mënyrën e përcaktimit të tyre pa fshehur mospajtimet brenda bashkësisë.