Institucion ose zyrtar publik që shqyrton ankesat e qytetarëve ndaj keqadministrimit në fushat e administratës publike që i janë caktuar me ligj. Termi ombudsman ka prejardhje skandinave dhe në këtë përdorim nënkupton përfaqësuesin ose zyrtarin përgjegjës për ankesat. Roli i tij është të hetojë trajtimin e padrejtë, mangësitë procedurale ose sjelljen e papërshtatshme administrative dhe të kërkojë korrigjime sipas kompetencave të institucionit. Ai dallon nga gjykata dhe nuk duhet ngatërruar me avokatin që përfaqëson një palë në proces gjyqësor.

Në përvojën britanike u zhvilluan, ndër të tjera, komisioneri parlamentar për administratën, i krijuar më 1967, komisionerët për shërbimin shëndetësor më 1973 dhe institucionet për administratën vendore, me bazë ligjore të krijuar në Angli e Uells më 1974. Këto forma ilustrojnë mundësinë e ndarjes së mbikëqyrjes sipas sektorëve dhe niveleve të qeverisjes.

Numri historikisht relativisht i ulët i çështjeve të shqyrtuara nga ombudsmanët britanikë është interpretuar ndonjëherë si tregues i standardeve të larta të administratës. Por një shpjegim tjetër është mosnjohja nga publiku e ekzistencës dhe e rolit të tyre. Kritikët kanë argumentuar gjithashtu se deputetët dhe autoritetet vendore kanë qenë të rezervuar ndaj krijimit të qendrave alternative të përgjegjshmërisë publike, duke kontribuar në burime të pamjaftueshme për këto institucione. Kufijtë e ngushtë të juridiksionit mund të bëjnë që shumë ankesa të mos pranohen për hetim. Prandaj efektshmëria e Avokatit të Popullit varet jo vetëm nga cilësia e administratës, por edhe nga pavarësia, burimet, shtrirja e mandatit dhe mundësia reale e qytetarëve për t'iu drejtuar atij.