Procesi nëpërmjet të cilit interesat, nevojat dhe shqetësimet shoqërore shndërrohen në kërkesa politike të shprehura. Termi përdoret në qasjen strukturore-funksionale ndaj politikës për të përshkruar një funksion që kryhet, ndër të tjera, nga grupet e interesit. Këto u japin formë kërkesave të anëtarëve të tyre dhe ua paraqesin institucioneve ose aktorëve që mund të marrin vendime.

Artikulimi dallohet nga bashkimi i interesave. Në të parin shprehen kërkesat; në të dytin, kërkesa të ndryshme ndërthuren, përzgjidhen ose pajtohen për t'u kthyer në alternativa politike dhe programe veprimi. Një kërkesë e shprehur qartë nuk është ende një politikë e miratuar, por krijon bazën që ajo të përfshihet në procesin politik.