Antropologjia është studimi i njeriut dhe i shumëllojshmërisë së jetës njerëzore. Fjala u përdor për disa shekuj në anglisht me kuptimin e gjerë të shkencës mbi njerëzimin. Në shekullin XVIII dhe gjatë një pjese të madhe të shekullit XIX, studimi i trupit dhe i veçorive fizike kishte peshë të madhe, megjithëse disa autorë kërkonin që disiplina të përfshinte edhe shpirtin, mendjen dhe marrëdhëniet e tyre me trupin.

Zhvillimi i zoologjisë, sociologjisë dhe ekonomisë ndryshoi kufijtë e kësaj fushe të gjerë. Një pjesë e çështjeve u trajtuan nga disiplina më të specializuara. Antropologjia fizike, e quajtur edhe biologjike, u lidh gjithnjë e më shumë me gjenetikën, veçanërisht pas zbulimit të strukturës së ADN-së më 1953. Kjo lidhje nuk nënkuptoi zhdukjen e saj. Në tradita të rëndësishme akademike, antropologjia përfshin fusha biologjike, kulturore ose shoqërore, gjuhësore dhe arkeologjike.

Antropologjia kulturore i jep rëndësi dallimeve ndërmjet mënyrave të jetesës, institucioneve dhe vlerave të shoqërive. Historikisht, shumë kërkime u përqendruan te bashkësi të vogla që në terminologjinë e vjetër quheshin «primitive», në dallim nga shoqëritë e quajtura «të përparuara». Këto emërtime pasqyronin klasifikime historike dhe nuk provojnë një hierarki të vlerës njerëzore. Përmasat më të vogla të bashkësive u jepnin studiuesve mundësi të shqyrtonin më së bashku marrëdhëniet ekonomike, familjare, fetare dhe politike, diçka më e vështirë në shoqëri të mëdha e të ndërlikuara.

Njohja nga afër e këtyre mënyrave të jetesës e ka vendosur shpesh antropologun jo vetëm në rolin e interpretuesit, por edhe në atë të mbrojtësit të vlerave dhe interesave të bashkësive të studiuara. Megjithatë, objekti i antropologjisë nuk kufizohet te bashkësitë e vogla ose tradicionale; shumëllojshmëria njerëzore përfshin edhe mjediset moderne dhe marrëdhëniet ndërmjet tyre.