Analiza empirike është studimi që e mbështet përshkrimin dhe shpjegimin e dukurive në vëzhgim, përvojë dhe prova të kontrollueshme. Ajo ndjek rregulla për mbledhjen, krahasimin dhe vlerësimin e informacionit, në mënyrë që përfundimet të mos varen vetëm nga bindjet ose hamendësimet e studiuesit.

Qasja empirike i jep përparësi informacionit që mund të lidhet me përvojën dhe vëzhgimin, drejtpërdrejt ose përmes mjeteve të matjes. Në studimin e politikës përdor metoda shkencore për të shqyrtuar sjelljen, institucionet dhe proceset politike. Mund të mbështetet në të dhëna cilësore, si intervistat dhe dokumentet, ose sasiore, si anketat dhe statistikat.

Synimi për objektivitet nuk do të thotë se çdo vëzhgim është automatikisht i paanshëm. Përzgjedhja e provave, mënyra e matjes dhe lidhja ndërmjet të dhënave e shpjegimit duhet të jenë të qarta dhe të hapura ndaj kontrollit. Analiza empirike merret kryesisht me atë që ndodh dhe me arsyet e saj; gjykimi se çfarë duhet të ndodhë kërkon edhe arsyetim normativ.