Tërësia e institucioneve, strukturave organizative dhe procedurave përmes të cilave shteti dhe organet e tjera publike përgatisin vendime, zbatojnë politikat dhe ofrojnë shërbime publike. Termi mbulon burokracinë publike dhe mënyrën e organizimit të punës së saj. Administrata publike, si objekt institucional, duhet dalluar nga administrimi publik si fushë studimore që analizon këtë objekt. Në terminologjinë angleze ky dallim është shprehur edhe nëpërmjet përdorimit të shkronjave të vogla për veprimtarinë dhe institucionet përkatëse, dhe shkronjave të mëdha për emrin e disiplinës.

Në Mbretërinë e Bashkuar, një vend qendror në administratën publike e zë shërbimi civil, por ajo përfshin gjithashtu organet publike në nivelet rajonale dhe vendore. Kufiri ndërmjet publikes dhe privates nuk është gjithmonë i qartë. Organet publike me autonomi relative ndaj qeverisë, privatizimi dhe futja e mekanizmave të tregut në veprimtari më parë publike krijojnë vështirësi në përcaktimin e asaj që përfshihet në administratën publike. Pronësia, financimi, kontrolli dhe përgjegjësia për shërbimin mund të shpërndahen ndërmjet institucioneve të ndryshme.

Si degë e shkencës politike, administrimi publik e studion administratën nëpërmjet përshkrimit të institucioneve, analizës dhe vlerësimit të politikave publike, si dhe analizës së marrëdhënieve ndërmjet niveleve dhe organeve të qeverisjes. Një nga synimet e kësaj fushe është zhvillimi i një teorie të organizimit të sektorit publik që merr parasysh veçoritë e tij. Kjo lidhet me vënien në diskutim të mbizotërimit të teorive të organizimit të sektorit privat dhe të parimeve të tregut si modele të përgjithshme për administrimin e institucioneve publike.