Votimi i njëpasnjëshëm është një emërtim që përdoret për dy lloje procedurash votimi.

Në kuptimin e parë, propozimet renditen sipas një kriteri të kuptueshëm, për shembull nga shuma më e lartë te shuma më e ulët e shpenzimeve që parashikojnë. Duke nisur nga njëri skaj i kësaj renditjeje, çdo propozim hidhet me radhë në votim përballë gjendjes ekzistuese. Votimi ndalet kur një propozim siguron shumicën ndaj gjendjes ekzistuese; nëse asnjëri nuk e siguron, ajo mbetet në fuqi. Një procedurë e këtij lloji është përdorur në parlamentin norvegjez. Rendi ka rëndësi, sepse miratimi i një propozimi mund ta mbyllë shqyrtimin përpara se propozimet e tjera të votohen. Kjo procedurë ndryshon nga një seri përballjesh ku fituesi i çdo votimi krahasohet me propozimin pasues.

Në kuptimin e dytë, termi emërton përshtatje të procedurave mazhoritare ose përpjesëtimore që zgjedhin anëtarët e një organi me disa vende dhe njëkohësisht i vendosin në rend. Kandidati që siguron mbështetjen më të madhe sipas rregullave përkatëse merr vendin më të favorshëm, kandidati pasues vendin e dytë, e kështu me radhë. Këtu rezultati nuk përcakton vetëm cilët persona zgjidhen, por edhe përparësinë ose pozitën e secilit prej tyre.