Procedurë zgjedhore preferenciale për zgjedhjen e një kandidati që arrin shumicën e votave pas numërimit dhe, kur nevojitet, transferimit të preferencave. Zgjedhësit i renditin kandidatët sipas parapëlqimit. Fillimisht numërohen zgjedhjet e para; nëse një kandidat merr më shumë se gjysmën e votave të vlefshme, shpallet fitues. Nëse askush nuk e arrin këtë prag, përjashtohet kandidati me numrin më të vogël të preferencave të para. Fletët e tij kalojnë te kandidati ende në garë që është renditur më lart në secilën prej tyre. Përjashtimi dhe transferimi përsëriten derisa një kandidat të arrijë shumicën sipas rregullave të sistemit.

Një zbatim i njohur është zgjedhja e Dhomës së Përfaqësuesve të Australisë. Sisteme të afërta janë votimi me dy raunde, i përdorur në zgjedhje kombëtare franceze, dhe votimi me raunde të njëpasnjëshme përjashtimi, i përdorur historikisht në zgjedhje të brendshme të sindikatave britanike dhe të Partisë Laburiste. Dallimi është se vota alternative përdor renditjen e shënuar në një fletë, ndërsa procedurat me raunde mund t'i thërrasin pjesëmarrësit të votojnë përsëri.

Këto janë metoda shumicore. Zbatimi i tyre për zgjedhjen e shumë anëtarëve në një asamble nuk garanton që përqindja e vendeve të partive të përputhet me përqindjen e votave. Gjithashtu, vota alternative mund të mos zgjedhë fituesin sipas kriterit të Condorcet-së, pra kandidatin që do të fitonte ndaj secilit kundërshtar në krahasime të veçuara dy nga dy. Prandaj sigurimi i një shumice në fund të transferimeve nuk e bën atë të përmbushë çdo kuptim të mundshëm të përfaqësimit shumicor.