Në ekonomi, tërësia e marrëdhënieve nëpërmjet të cilave shkëmbehen mallra dhe shërbime; në analizën politike përdoret edhe si analogji për shkëmbimin dhe konkurrencën ndërmjet aktorëve politikë. Lidhja ka edhe një anë historike: tregjet dhe sheshet publike të qyteteve kanë shërbyer si vende veprimtarie politike të paktën që nga Greqia e lashtë. Analogjia ndërmjet tregut dhe politikës është përdorur prej shekujsh, por mori formulime teorike më të rregullta gjatë shekullit XX.

Në këtë model, zgjedhësit krahasohen me konsumatorët, interesat e organizuara me prodhuesit e mallrave, ndërsa politikanët me sipërmarrësit dhe tregtarët. Secili aktor supozohet se kërkon dobinë më të madhe të mundshme brenda një kufizimi buxhetor, domethënë me një sasi të kufizuar parash, votash ose burimesh të tjera në dispozicion. Kjo lidhet me modelin e njeriut ekonomik dhe me teoritë e shkëmbimit. Si çdo analogji, ajo mund të bëhet çorientuese nëse ndiqet mekanikisht dhe dallimet midis shkëmbimit tregtar dhe marrëdhënieve politike lihen jashtë vëmendjes.