Të drejtat e kafshëve shprehin pretendimin se kafshët, ose së paku kategori të caktuara të tyre, kanë interesa dhe vlerë morale që kërkojnë mbrojtje të njohur shoqërisht, politikisht dhe juridikisht. Ky pretendim mund të mbështetet në arsyetime të ndryshme. Disa theksojnë pasojat e veprimeve njerëzore mbi vuajtjen dhe mirëqenien e kafshëve; të tjera u njohin kafshëve të drejta që vendosin kufij ndaj përdorimit të tyre për përfitimin e të tjerëve.

Një arsyetim utilitarist nis nga aftësia e kafshëve për të përjetuar kënaqësi dhe dhimbje. Nëse vuajtja ka rëndësi morale, vuajtja e panevojshme e kafshëve duhet marrë parasysh dhe shmangur. Sipas kësaj qasjeje, bota do të ishte më e mirë nëse kishte më pak vuajtje të tilla dhe ligji mund të krijonte mbrojtje për ta arritur këtë. Peter Singer-i është një përfaqësues i rëndësishëm i kërkesës për konsideratë të barabartë të interesave të qenieve që mund të vuajnë. Arsyetimi i tij utilitarist nuk është i njëjtë me një teori që i konsideron të drejtat individuale si kufij të pakapërcyeshëm pavarësisht pasojave.

Një qasje deontologjike, e lidhur me Tom Regan-in, e mbështet detyrimin moral te vlera e vetvetishme e qenieve që janë subjekte të një jete. Kjo shprehje i referohet një qenieje që ka përvoja, dëshira, interesa dhe një mirëqenie të vetën; nuk është thjesht emërtim për çdo organizëm të gjallë. Sipas kësaj qasjeje, një subjekt i tillë ka pretendim për trajtim me respekt dhe nuk duhet reduktuar në mjet për qëllimet e të tjerëve.

Barazia e konsideratës morale nuk nënkupton të drejta ose trajtim identik për të gjitha llojet. Njerëzit dhe kafshët mund të kenë një interes të përbashkët për të mos u torturuar, ndërsa një lopë nuk ka një interes të krahasueshëm me atë të njeriut për të votuar. Të drejtat e kërkuara duhet të lidhen me aftësitë, nevojat dhe interesat e qenieve përkatëse. Dallimet ndërmjet llojeve nuk e përjashtojnë mbrojtjen morale, por ndikojnë në përmbajtjen e saj.

Një kundërshtim pohon se të drejtat duhet të shoqërohen me detyrime: si mund të kenë të drejta kafshët, nëse nuk mund të mbajnë përgjegjësi morale? Përgjigjja dallon aftësinë për të vepruar si agjent moral nga mundësia për të qenë përfitues i detyrimeve të të tjerëve. Një qenie mund të ketë interesa që duhen mbrojtur edhe kur nuk është në gjendje të kuptojë dhe të kryejë detyrime.

Nga këndvështrimi mjedisor lind një vështirësi tjetër. Nëse çdo kafshë individuale ka të drejtë të mos dëmtohet, mund të duket se njerëzit duhet të ndërhyjnë edhe në procese natyrore si grabitqaria. Kjo mund të bjerë ndesh me mbrojtjen e ekosistemeve dhe të proceseve ekologjike në tërësi. Debati, pra, përfshin jo vetëm marrëdhënien ndërmjet njeriut dhe kafshës, por edhe dallimin ndërmjet etikës së individit dhe etikës së bashkësive natyrore.