Procesi nëpërmjet të cilit një organizatë vendos të rikonfirmojë ose të zëvendësojë një person që mban një funksion. Në partitë politike, termi përdoret veçanërisht për vendimin e organizatës së një zone zgjedhore nëse deputeti ose kandidati ekzistues duhet të kandidojë sërish për parlamentin.

Mund të dallohen tri forma kryesore. Në të parën, një komitet i zgjedhur i organizatës vendore e shqyrton kandidaturën kur e konsideron të nevojshme. Në të dytën, përpara çdo zgjedhjeje të përgjithshme zhvillohet detyrimisht një procedurë ripërzgjedhjeje nga një kolegj zgjedhor me delegatë të grupeve të lidhura me organizatën vendore. Në të tretën, të gjithë anëtarët vendorë vendosin drejtpërdrejt sipas parimit një anëtar, një votë.

Forma e parë lidhet me parti që u japin peshë elitave, dëshirojnë vazhdimësi të gjatë në kandidaturë dhe e shohin deputetin si përfaqësues me gjykim të pavarur. Qasja tradicionale e Partisë Konservatore britanike është shembull i saj: kandidati i vendosur zakonisht gëzon siguri të madhe për rikandidimin.

Forma e dytë e afron deputetin me rolin e delegatit që duhet të shprehë interesat e organizatës vendore. Veprimtaria e tij parlamentare i nënshtrohet vlerësimit dhe ai mund të mos përzgjidhet për zgjedhjet e ardhshme nëse konsiderohet se ka dështuar t'i përfaqësojë këto interesa. Partia Laburiste britanike vendosi ripërzgjedhjen e detyrueshme më 1981. Reforma ishte rezultat i përpjekjeve të krahut të majtë, të fuqishëm në organizatat vendore, për të fituar ndikim më të drejtpërdrejtë mbi deputetët përballë udhëheqjes parlamentare, që shihej si më e djathtë. Megjithatë, që nga viti 1983 ndikimi i së majtës ra, përfshirë dobësimin e prirjes Militant. Pati raste mospërzgjedhjeje të deputetëve, por shumica e organizatave vendore vazhduan t'u lejonin autonomi të konsiderueshme.

Ky sistem laburist i ripërzgjedhjes së detyrueshme i përkiste periudhës 1981–1993. Konferenca e partisë e vitit 1993 miratoi parimin një anëtar, një votë. Kalimi te pjesëmarrja e drejtpërdrejtë e anëtarëve lidhej me synimin për një parti me anëtarësi të gjerë, ku demokracia pjesëmarrëse në përzgjedhje shihej si qëllim më vete, pa e kufizuar domosdo pavarësinë e përfaqësuesit të zgjedhur. Liberal Demokratët britanikë e kishin përqafuar këtë parim që në organizimin e tyre. Në Shtetet e Bashkuara, rikonfirmimi ose zëvendësimi i kandidatëve lidhet shpesh me zgjedhjet paraprake partiake, në të cilat përcaktohet kush do ta përfaqësojë partinë në zgjedhjen përfundimtare.