Politikë ekonomike e njohur me shkurtimin NEP, e zbatuar në Rusinë Sovjetike nga marsi 1921 në vend të një pjese të kontrolleve të rrepta të periudhës së komunizmit të luftës. Ajo parashikonte fundin e rekuizimit të drithit dhe lejimin e marrëdhënieve të kufizuara të tregut në tregti e industri. Marrja e detyrueshme e tepricave bujqësore u zëvendësua me një detyrim tatimor, pas përmbushjes së të cilit fshatarët mund të tregtonin prodhimin e mbetur. Shteti ruante kontrollin mbi sektorët kryesorë të ekonomisë, ndërsa lejonte një hapësirë veprimtarie private dhe shkëmbimi tregtar.

Fillimisht NEP-i u paraqit si një periudhë çlodhjeje dhe rimëkëmbjeje pas luftës e krizës ekonomike. Më pas, shumë bolshevikë, veçanërisht Nikolai Buharini, e shihnin si një strategji më afatgjatë të kalimit në socializëm. Debati kishte të bënte me mundësinë që tregu dhe prodhimi fshatar të përdoreshin brenda një sistemi të drejtuar nga pushteti socialist. Politika vazhdoi edhe pas krijimit të Bashkimit Sovjetik më 1922 dhe u braktis në fund të viteve 1920, gjatë kalimit drejt kolektivizimit dhe planifikimit të përqendruar.