Qëndrim që e kundërshton luftën si mjet për zgjidhjen e mosmarrëveshjeve. Pacifizmi lidhet me tradita të ndryshme filozofike, fetare dhe politike; ndër shembujt e njohur janë mendimi e praktika e Gandhit dhe tradita e kuakerëve. Në kuptimin e tij parimor, kundërshtimi i luftës nuk mbështetet vetëm te vlerësimi se një luftë e veçantë do të ishte e padobishme ose e kushtueshme, por te refuzimi i saj si mënyrë e pranueshme zgjidhjeje.

Disa autorë përdorin një term të dallueshëm, «pacificizëm», për kundërshtimin e zgjidhjes së dhunshme të një mosmarrëveshjeje të caktuar, pa përjashtuar domosdoshmërisht çdo luftë në rrethana të tjera. Në këtë dallim, një pjesë e madhe e atyre që në vitet 1930 kundërshtonin hyrjen e Britanisë në luftë me Hitlerin përshkruhen si kundërshtarë të asaj lufte të veçantë, ndërsa një numër më i vogël si pacifistë në kuptimin e refuzimit parimor të luftës. Dallimi ndihmon të mos barazohet çdo kundërshtim i një veprimi ushtarak me pacifizmin e përgjithshëm.