Mosdhuna është një parim moral dhe një strategji politike që kundërshton dhunën përmes mjeteve si demonstratat paqësore, protestat ulur, mosbashkëpunimi dhe mosbindja civile. Ajo nuk nënkupton domosdoshmërisht pasivitet: synon të ushtrojë presion dhe të ndryshojë marrëdhëniet e pushtetit pa përdorur dhunë fizike.

Zbatimi i saj më i njohur si strategji opozitare lidhet me Mahatma Gandhi-n dhe lëvizjen kombëtare indiane. Gandhi këmbëngulte në karakterin absolut të mosdhunës brenda lëvizjes së tij. Për të, ajo ishte një forcë morale, jo thjesht një teknikë që mund të ndërpritej kur dhuna dukej e dobishme. Për këtë arsye nuk pranonte përjashtime në asnjë nivel të veprimtarisë.

Pas djegies së një stacioni policie në Chauri Chaura në shkurt 1922, Gandhi e pezulloi lëvizjen kombëtare të mosbashkëpunimit. Vendimi mbështetej në bindjen se përdorimi i dhunës nga pjesëmarrësit e cenonte themelin moral të gjithë përpjekjes, edhe nëse ishte një ngjarje e kufizuar vendore.

Udhëheqës të shumtë politikë u frymëzuan nga kjo përvojë. Shembulli më i njohur është lëvizja amerikane për të drejtat civile e viteve 1960, nën udhëheqjen e Martin Luther King-ut. Tradita të tjera të refuzimit të dhunës gjenden edhe te kuakerët, bashkësia fetare që e ka lidhur besimin e vet me dëshminë paqësore dhe kundërshtimin e luftës.