Bashkim shtetesh që ruajnë sovranitetin dhe identitetin e tyre të veçantë, duke ua besuar disa detyra të përbashkëta organeve të bashkimit. Lidhja është në parim më e dobët sesa në një federatë, ku ekziston një shtet i përbashkët me autoritet kushtetues të drejtpërdrejtë mbi njësitë dhe qytetarët.

Në modelin konfederal, shtetet anëtare zakonisht ruajnë një hapësirë të gjerë vendimmarrjeje dhe mundësinë e shkëputjes, sipas marrëveshjes përkatëse. Megjithatë, ekzistenca dhe ushtrimi i kësaj të drejte varen nga rregullat juridike dhe raportet reale të pushtetit. Një bashkim afatgjatë mund të zhvillojë institucione aq të fuqishme sa të marrë tipare federale.

Emri zyrtar nuk mjafton për ta përcaktuar natyrën e rendit. Zvicra vazhdon të quhet Konfederata Zvicerane, por është shtet federal që nga viti 1848. Kantonet gëzojnë autonomi të gjerë dhe cilësohen sovrane brenda kufijve kushtetues, ndërsa pushteti federal është zgjeruar me kalimin e kohës. Prandaj emërtimi historik nuk e bën Zvicrën një bashkim të thjeshtë shtetesh të pavarura me liri të pakufizuar shkëputjeje.

Edhe Shtetet e Bashkuara kaluan nga Nenet e Konfederatës te kushtetuta federale që hyri në fuqi më 1789, shumë përpara Luftës Civile. Lufta e viteve 1861–1865 e forcoi autoritetin e bashkimit dhe e lidhi fjalën «Konfederatë» me shtetet jugore që synuan shkëputjen. Ndryshimi i përdorimit politik të termit pas luftës pasqyronte këtë ngarkesë historike dhe forcimin e shtetit federal, por nuk shënonte vetë fillimin e federalizmit amerikan.