Komisionet mbretërore janë organe hetimi që, në traditën britanike, krijohen me akt të monarkut me kërkesën e qeverisë për të shqyrtuar çështje me rëndësi të madhe publike. Një anëtar i kabinetit përcakton përbërjen dhe mandatin e saktë, por më pas pritet që mbledhja e provave, diskutimi dhe përgatitja e raportit të zhvillohen me pavarësi.

Komisioni ia paraqet përfundimet qeverisë. Ai mund të ndriçojë publikisht një problem dhe të propozojë ndryshime që merren më vonë në politikat shtetërore. Vlera e tij nuk kufizohet te miratimi i rekomandimeve: edhe sqarimi i fakteve dhe i alternativave mund të ketë ndikim edukues.

Në raste më pak të favorshme, qeveria mund ta përdorë komisionin për ta shtyrë një çështje dhe për ta ulur trysninë politike. Gjithashtu, hetimi i gjatë mund të tejkalohet nga nevoja për t'iu përgjigjur më shpejt ngjarjeve. Pas vitit 1979 komisionet e këtij lloji u përdorën më pak në Britani, por nuk pushuan së ekzistuari. Modeli është përhapur edhe në shumë vende të Komonuelthit, ku kompetencat dhe procedurat varen nga rendi juridik përkatës.