Organizatë rajonale e themeluar më 1981 nga gjashtë shtete arabe të Gjirit: Arabia Saudite, Bahreini, Emiratet e Bashkuara Arabe, Katari, Kuvajti dhe Omani. Emri i plotë është Këshilli i Bashkëpunimit për Shtetet Arabe të Gjirit; përdoret edhe shkurtesa ndërkombëtare GCC. Ai synon bashkërendimin dhe integrimin ndërmjet anëtarëve në fusha ekonomike, politike, të sigurisë dhe shoqërore.

Krijimi i tij u ndikua nga tronditjet rajonale pas rrëzimit të shahut dhe formimit të Republikës Islamike të Iranit, pushtimit sovjetik të Afganistanit dhe fillimit të luftës Iran–Irak. Lufta nxori në pah cenueshmërinë e objekteve të naftës dhe të transportit detar ndaj sulmeve ajrore e detare. Shtetet anëtare kërkuan një kuadër të përbashkët për t'iu përgjigjur kërcënimeve dhe për të bashkërenduar mbrojtjen e tyre.

Objektivat kryesore përfshijnë integrimin ekonomik me planifikim të bashkërenduar; afrimin e politikave të jashtme ndaj botës joarabe dhe diskutimin e çështjeve arabe; bashkëpunimin për sigurinë e mbrojtjen rajonale; dhe bashkëpunimin arsimor, shoqëror e kulturor. Përparimi nuk ka qenë i njëtrajtshëm në të gjitha fushat, por bashkëpunimi ekonomik ka qenë një shtyllë e rëndësishme. Në vitin 2008 filloi zbatimi i tregut të përbashkët të Gjirit, me synimin që qytetarët dhe subjektet ekonomike të anëtarëve të trajtoheshin në mënyrë më të barabartë në veprimtaritë përkatëse ndërkufitare.

Në fushën ushtarake, vendimi për krijimin e forcës së përbashkët Mburoja e Gadishullit u mor më 1982 dhe organizimi i saj operacional u zhvillua më 1984, me njësi nga shtetet anëtare. Pushtimi irakian i Kuvajtit më 1990 tregoi kufijtë e kapacitetit të atëhershëm: forca nuk ishte në gjendje të ndalte ose të vononte mjaftueshëm një sulm të madh deri në organizimin e një mbrojtjeje efektive. Këshilli, pra, krijoi mekanizma bashkëpunimi, por nuk e zhduku varësinë nga kapacitetet kombëtare dhe nga mbështetja e jashtme.