Ndjenjë përkatësie ose afërsie me një parti politike, e dallueshme nga zgjedhja e një kandidati në një rast të veçantë. Në anketime matet shpesh me pyetje si: «Në përgjithësi, e shihni veten si republikan, demokrat, të pavarur apo ndryshe?», ose me formulime të përshtatura për sistemin partiak të vendit.

Gjatë viteve 1950, shkolla e kërkimit elektoral e Miçiganit argumentonte se përgjigjja zbulon një orientim relativisht të qëndrueshëm. Ngjarjet e kohës mund ta ndryshojnë votën pa e zhdukur këtë lidhje. Kështu, një zgjedhës i identifikuar me demokratët që votoi për republikanin Dwight Eisenhower më 1952 mund të kthehej te kandidatët demokratë në zgjedhje të tjera.

Disa studiues britanikë e pritën konceptin me rezervë. Sipas tyre, të anketuarit mund ta kuptonin pyetjen si të barasvlershme me pyetjen se për kë do të votonin po të mbaheshin zgjedhjet të nesërmen. Të tjerë mendonin se modeli i Miçiganit nënvlerësonte arsyetimin e zgjedhësve dhe vlerësimin e politikave. Qasje të mëvonshme i kanë ndërthurur këto këndvështrime: identifikimi partiak mund të ndikojë në mënyrën e vlerësimit të çështjeve, ndërsa përvoja, interesat dhe zgjedhjet e arsyetuara mund ta forcojnë ose ndryshojnë identifikimin.