Habeas corpus është një urdhër gjyqësor që i drejtohet personit ose autoritetit që mban dikë të ndaluar dhe kërkon paraqitjen e të ndaluarit para gjykatës, në mënyrë që të shqyrtohet ligjshmëria e privimit të lirisë. Shprehja latine do të thotë afërsisht «ta kesh, ose ta paraqitësh, trupin». Prejardhja e urdhrit në të drejtën angleze shkon të paktën deri në mbretërimin e Edward-it I. Ndryshe nga lidhja që bëhet zakonisht me lirimin nga burgu, funksioni i tij i hershëm nuk ishte thjesht nxjerrja e njerëzve nga burgimi, por sigurimi që mbajtja e tyre në paraburgim ose burg të kishte bazë të ligjshme.

Instituti u formësua përmes ndërhyrjeve të shumta ligjore dhe vendimeve gjyqësore. Rëndësia e tij kushtetuese qëndron te mundësia për të kërkuar mbrojtje gjyqësore kundër ndalimit nga nëpunës të Kurorës ose persona që veprojnë në emër të saj. Ai u përhap edhe në shtete të tjera të traditës juridike angleze, veçanërisht në Shtetet e Bashkuara.

Habeas corpus është përdorur për të kontrolluar ndalimin nga policia, mbajtjen e personave në pritje të dëbimit dhe ndalimin për shkelje të pretenduara të rregullave të imigrimit. Në shqyrtimin e kërkesës, gjyqtari vlerëson ligjshmërinë e mbajtjes së personit, jo domosdoshmërisht themelin e çdo mosmarrëveshjeje që lidhet me të. Ligjet angleze të habeas corpus të viteve 1679 dhe 1816 e forcuan rolin e gjykatave. Ato mbështetën mundësinë që gjykata të përcaktonte vetë ekzistencën e fakteve përkatëse, pa u mjaftuar me pohimet e ekzekutivit.

Shtrirja territoriale e kompetencës për lëshimin e këtij urdhri ka qenë objekt kufizimesh dhe mosmarrëveshjesh. Këto kufizime duhen dalluar nga ekzistenca e mjeteve të ngjashme në juridiksionet e tjera të Mbretërisë së Bashkuar. Në çështjen «Re Keenan», të raportuar më 1972, u vendos se gjykatat angleze nuk kishin juridiksion për të lëshuar një urdhër të tillë ndaj personave të ndaluar në Irlandën e Veriut. Ligji i vitit 1862 ngriti gjithashtu çështjen e kompetencës së gjykatave angleze lidhur me persona në koloni ose zotërime të tjera të Kurorës jashtë vendit. Pra, shtetësia britanike nuk duhet ngatërruar me një kompetencë universale të gjykatave angleze për të shqyrtuar çdo ndalim në botë.

Habeas corpus ka fituar një reputacion të fuqishëm si mburojë e individit kundër shpërdorimit shtetëror të pushtetit. Megjithatë, disa vlerësime historike sugjerojnë se pesha simbolike e tij ka qenë më e madhe se mbrojtja që ka arritur të sigurojë në çdo periudhë dhe rrethanë konkrete.