Jeremy Bentham (1748–1832) ishte ekonomist, filozof politik e juridik dhe reformator shoqëror anglez. Lindi në Houndsditch të Londrës, në familjen e një juristi dhe sipërmarrësi të pasur, dhe u pagëzua në Aldgate. Hyri në shkollën Westminster në moshën shtatëvjeçare dhe në Queen’s College të Oksfordit më 1760, kur ishte dymbëdhjetë vjeç. Diplomën e parë universitare e mori më 1764, në moshën gjashtëmbëdhjetëvjeçare.

Për të vazhduar arsimimin juridik ndoqi seancat e gjykatës King’s Bench nga një vend për studentë që ia kishte siguruar i ati, i cili kishte ambicie të mëdha për të. Megjithëse u pranua në profesionin e avokatit, Bentham nuk zhvilloi praktikë të zakonshme avokatie. Interesi i tij i përhershëm ishte reforma e ligjit, veçanërisht e sistemit të dënimeve, por kërkimet e tij shtriheshin shumë më gjerë.

Ai studioi kimi dhe fizikë eksperimentale, klasikët nga Ciceroni te Homeri dhe filozofinë europiane, sidomos David Hume-in, Montesquieu-në, Joseph Priestley-n, David Hartley-n dhe Cesare Beccaria-n. Nga këto lexime u formua një orientim empirik që kërkonte ta lidhte njohjen dhe vlerësimin me përvojën. Më 1768, gjatë leximit të «Sprovës mbi qeverisjen» të Priestley-t, e lidhi mendimin e tij me parimin e së mirës ose lumturisë më të madhe për numrin më të madh. Zbulimin e përjetoi me entuziazëm të jashtëzakonshëm dhe u bë një nga mbrojtësit më këmbëngulës të utilitarizmit në Angli.

Sipas utilitarizmit të tij, institucionet dhe veprimet duhen vlerësuar nga pasojat e tyre mbi mirëqenien njerëzore. Në llogaritjen morale, interesat e secilit duhet të kenë peshë të barabartë: askush nuk llogaritet si më shumë se një person për shkak të rangut ose prejardhjes. Ky barazim radikal e vuri në kundërshtim me shumë bashkëkohës. Lidhja me James Mill-in, e filluar më 1808, e forcoi dhe e zhvilloi më tej këtë radikalizëm.

Mbrojtja e tij publike e zgjeruar e së drejtës së përgjithshme të votës mori formë më 1817. Në atë fazë ai mbështeste vendosmërisht demokracinë përfaqësuese, qeverisjen e hapur dhe parlamentet e zgjedhura çdo vit. Megjithatë, kjo nuk nënkuptonte miratim të të gjitha doktrinave të revolucionarëve francezë. Ai vazhdoi të kritikonte pretendimin për të drejta natyrore të patjetërsueshme, të pavarura nga ligji, dhe për një kontratë shoqërore të revokueshme. I konsideronte këto formulime filozofikisht të pambështetura dhe, në përdorimin revolucionar, potencialisht të rrezikshme politikisht. Mbrojtja e reformës demokratike mbështetej për të te dobia dhe pasojat e institucioneve, jo te pranimi i domosdoshëm i këtyre doktrinave.

Si mendimtar liberal kushtetues, Bentham mund të interpretohet edhe si pararendës i disa argumenteve për shtetin modern të mirëqenies. Ai i konsideronte sigurimin e jetesës, sigurinë, bollëkun dhe barazinë si qëllime të ligjshme të legjislacionit. Në shkrime dhe rrethana të ndryshme mbrojti ndihmën gjatë sëmundjes, arsimin falas dhe paga minimale. Këto propozime tregojnë se mendimi i tij nuk reduktohet në mbrojtjen e mosndërhyrjes shtetërore.

John Stuart Mill-i, i arsimuar posaçërisht për të zhvilluar trashëgiminë e këtij mendimi reformator, e vlerësonte Benthamin mbi të gjitha si pyetës të madh të autoritetit dhe të zakoneve të trashëguara. Sipas këtij vlerësimi, ai ndihmoi të thyhej nënshtrimi intelektual ndaj traditës, duke kërkuar arsye për çdo bindje në vend të pranimit të saj vetëm nga zakoni ose autoriteti. Kritika e tij ndaj veçorive të kushtetutës britanike dhe të sistemit juridik anglez ishte veçanërisht e gjerë dhe sistematike. Kjo nuk do të thotë se para tij nuk kishte pasur kritikë, por se ai i dha shqyrtimit reformues një themel dhe këmbëngulje të re.

Entuziazmi i tij nxiti shumë reforma praktike. Një pjesë e rëndësishme e përpjekjeve iu kushtua Panoptikonit, projektit të një burgu model të organizuar rreth mundësisë së mbikëqyrjes së vazhdueshme. Edhe për vlerësues që i shohin disa nga këto interesa si të tepruara ose problematike, ndikimi i tij në reformizmin liberal mbetet i madh: ai e lidhi kërkesën për ndryshim institucional me argumentim të hollësishëm mbi qëllimet, mjetet dhe pasojat e ligjit.